ر ـ پاییز
دست نوشته
۱۳۸٥/۱۱/٥ :: ٧:٥۳ ‎ب.ظ

اين چند بيت را تقديم مي كنم به پيشگاه نوراني علمدار كه لحظه ريختن آب بر روي آب ـ زماني كه تشنگي امان ات را بريده است ـ  بهترين شعري است كه مي توانم شنيده باشم:

السلام اي مرد باران وعطش

قبله سيب و زمستان وعطش

كوله بارت مملو از آيينه بود ؟

در هجوم سنگ باران وعطش؟

يا سراسر بغض مردي آهنين

در مصاف خصم وعصيان و عطش

آتشي بر اشتياقت مي زنند

كودكان و بار دندان و عطش

كفر ما و فصل ايماني عظيم

نا خدايان و خدايان و عطش

شاعران از عشق دلبر مرده اند

                             عاشقان

                                       در زير باران

                                                        و عطش



موضوع مطلب :
 
 
بالای صفحه